Pat さんのプロフィール•°o.O pat~☆ O.o°•フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
•°o.O pat~☆ O.o°•Emirates Cabin crew~since 17 Aug 2005 10月21日 เซ็งไม่ได้มาเขียนนานมากมาย
สรุปอัพเดทเรื่องยาว่า เคลียร์เรียบร้อย หายติดยาแล้ว 555
เมื่อเดือนสิงหา ครบสัญญา 3 ปี เซ็นสัญญาใหม่อีก 3 ปี
สรุปกรูไปไหนไม่รอดแล้วใช่มั๊ยเนี่ย กำ -_-"
ช่วงที่ผ่านมา ก้อยังมีเรื่องจุกจิกกวนใจ
เรื่องมันก้อเล็กๆน้อยๆแหล่ะ แต่ว่าเยอะๆเข้า ก้อเซ็งได้อีก
นี่ล่าสุด เมื่อต้นเดือนทำน้องไอโฟนหาย แม่งเอ๊ย
ความโง่ของเราเอง โทษใครไม่ได้
ด้วยความกลับมาจากไฟลท์แล้วเหนื่อย
เอาโทสับออกมา text แล้วเก็บไม่ดี พอถึงบ้าน
ก้อรีบลุกออกจากรถ ทั้งๆที่เราเป็นคนที่จะหันกลับไปเช็คตลอด
ว่ามีไรตกหล่นมั๊ย แต่วันนั้น เราดันไม่มอง ช่างถูกวันจิงๆ
พอขึ้นบ้านเราก้อวิ่งเข้าห้องน้ำเพราะปวดฉี่โคตร
แล้วก้อนั่งนึกว่าเด๋วจะหยิบโทสับมาดูว่าแม่ text ตอบรึป่าว
แล้วอยู่ๆก้อมีลางสังหรณ์ว่า เอ๊ะ โทสับ กรูอยู่ป่าววะ
เปิดเป๋าถือ มะมี เป๋าแจคเก็ตไม่มี น่านไง กูว่าแล้ว
เอาโทสับบ้าน โทเรียกตาลลงมาด่วน
เราก้อช่วยกันพยายามโทเข้าเครื่องแม่งโทติดนะ
แต่ไม่มีคนรับ เพราะเรามะได้เปิดเสียงมั๊ง
โทๆๆ อยู่นั่น โทไปตามหารถมันก้อไม่ช่วยไรเลย
เราเลยตัดสินใจไปตามที่บ. ตอนนั้นแม่งก้อเที่ยงคืนแล้ว
เหนื่อยก้อเหนื่อย ไปถึงแม่งก้อไม่ช่วยเหมือนเดิม
บอกให้นั่งรอไป เด๋วรถมาคันนึงก้อขึ้นไปค้น
ค้นไปสี่คัน ฟาดไปเกือบตีสอง จนนั่งร้องไห้อยู่ที่นั่น
เหนื่อยหว่ะ ทำงานมา แล้วยังเจองี้อีก
ตาลก้อดีใจหาย บอกจะอยู่ไปเรื่อยๆก้อได้
แต่ใจเราตอนนั้นไม่เอาแล้วอ่ะ คือรู้เลยว่าหายแน่แล้ว
ให้ตาล textทิ้งไว้ให้ว่า ใครเจอเอามาหย่อน mailbox ให้หน่อย
สรุปกลับบ้านนอน ตีสองครึ่ง ตื่นมาเดินไปซื้อซิมใหม่ ร้อนสาด
พอดึกห้าทุ่มก้อไปทำงานอีก ไปถามพวกคนขับรถ
แม่งก้อบอกไม่มี ไม่เจอ เฮ้อ...
ที่เซ็งสุดคือ ในนั้นใส่ไว้ทั้งซิมกทม กะซิมดูไบ ไปเป็นแพคคู่เรย
เกิดมามะเคยทำโทสับหาย จะประเดิมที ล่อไอโฟนกูเรยไง แม่ง..
5月5日 นู๋เปงเด็กติดยาฮับเมื่อความซวยมาเยือน...
ทำงานมาเกือบสามปี วันนี้เป็นวันแรกที่โดน random drug testก่อนบิน
จิงๆก้อไม่ได้แปลว่าเค้าหมายหัวเรานะ เค้าแค่บอกว่า เอาคนที่2กะ6ในรายชื่อ
แต่มันมาโดนเราพอดี
เท้าความนิดนึง วันนี้ต้องไปคาราจีแปดโมง แปลว่ารถจะมารับตอน ตีห้าครึ่ง
มะวานเลยเข้านอนสองทุ่ม จะได้หลับเยอะๆ กะตื่นตีสี่สี่สิบห้า
กินยาแก้เครียดไปสองเม็ด กะจะได้หลับนิ่งๆ ก้อมันยังไม่ง่วงด้วยอ่ะ
นอนไปก้อหลับๆตื่นๆ คนประสาทแข็งอย่างเรา กินไรก้อไม่เคยง่วง
พอนาฬิกาปลุก แอบคิดแล้วนะ ว่าแม่งง่วงอ่ะ ขี้เกียจชมัด
ขุดตัวเองขึ้นมาจากเตียง แต่งหน้าแต่งตัวไปบิน
พอเข้าห้องบรีฟฟิ่งได้แป๊บ เค้าก้อบอกว่า อ่ะวันนี้เรียกเบอร์2 กะ6ไปสุ่มตรวจ
อ้าว กรูนี่หว่า ชิวคับ ชีวิตนี้ไม่กินเหล้าอยู่แล้ว จะกลัวไร โหะๆ
ไปถึงเค้าก้อให้เป่าเครื่องวันแอลกอฮอล์ 0 อยู่แล้น สบายใจ
แล้วเค้าก้อถามว่า สูบบุหรี่ป่าว มะสูบ แล้วใน15วันนี้กินยาไรมั่ง
เราก้อเอ... มะคืนกินยาแก้เครียด กะนอนหลับ....
อ่อ เมื่อสิ้นเดือนกินยาแก้เมาเครื่องด้วย เพราะนอนไม่พอแล้วอาเจียน
เค้าก้อพาเราไปฉี่ใส่ป๋อง เรียบร้อยปิดฝา
เป็นป๋องที่ไฮโซแฮะ ข้างๆเค้าจามีฉลากสติ๊กเกอร์ พอลอกออก
ก้อจะเห็นเปงกระดาษมี 4 column มีหมายเลขกำกับรวมสิบเลข
แปลว่าตรวจหายาสิบอย่าง เค้าก้อบรรยายว่า เนี่ยคอลัมน์แรกแรงสุด
เป็นพวกโคเคน นู่นนี่ ก้อบอกมาว่าสิบอย่างมีไรมั่ง จำไม่ได้อ่ะ เป็นชื่อเฉพาะ
รู้ว่ามียาอี โคเคน กัญชา ไรงั้น แล้วเค้าก้อบิดไรกึ๊กนึง กระดาษก้อเริ่มเปียก
มันวิ่งๆๆๆเห็นเส้นแดงๆขึ้น เหมือนที่ตรวจครรภ์เวลาดูในหนังอ่ะ
เราก้อระทึก เค้าก้ออธิบายว่า ถ้าเส้นขึ้นแดงหมด แปลว่า negative กรูก้อรอด
รอไปสักพัก เอ.. เส้นนึงแม่งไม่ขึ้นอ่ะ เอาแล้วไง
เค้าก้อมองหน้า ว่ายูมีกินยาไรไปอีกป่าว ก้อบอกว่านั่นแหล่ะตามที่บอก
หยิบยามาให้ดูเลย เพราะมีพกอยู่ เค้าก้อถามว่ายานอนหลับชื่อไร
เราบอก xanax เค้าก้ออารมตกใจแบบว่า แรงมากนะนั่น
แรงไรวะ กรูตื่นทั้งคืน เค้าว่า ถ้าเห็นเส้นจางๆก้อจะช่วย
แต่นี่ขาวสะอาด ช่วยไม่ได้จริงๆ คงต้องถอดชั้นจากไฟลท์
แล้วต้องส่งตัวอย่างฉี่ไปตรวจที่ uk แล้วรอผล เป็นอันว่าต้องถอดชั้น 7 วัน
หง่า เครียดสิ คือก้อไม่ได้เสียดายไฟลท์ไรหรอก แต่กลัวมีเรื่องไง
ไรวะ แค่กินยานอนหลับ มันร้ายแรงงั้นเลยหรอ
เค้าก้อเอาเราไปส่งป้าอีกคน ให้ทำเอกสารส่ง manager เรา
ป้าก้อว่า ไม่เป็นไรนะ เด๋วถ้าผลมาก่อน ก้อจะให้เราบินปกติ
เราก้อแบบ แล้วประวัติ(ที่เสียอยู่แล้ว) ของเราจะเสีย(มากกว่านี้)รึป่าว
เค้าว่าไม่หรอก ถ้ายานอนหลับจิงๆ ก้อโอเค แต่ถ้าไม่ใช่ก้อต้องสอบสวนกันไป
หง่า มันก้อยานอนหลับแหล่ะ แต่เพิ่งรู้ว่าเป็นยาที่ดูไบแม่งห้ามเอาเข้า
เฮ้อ... ลากกระเป๋ากลับบ้าน แล้วกรูจะเบิ่งตาขึ้นมาทำไมนิ
หยุดเจ็ดวันนี่ เค้าว่าห้ามหนีกลับกทม.ด้วยนะ เค้าต้องติดต่อได้ตลอด
มะเปงไร ถ้ามีเพื่อนอยู่ชั้นก้อพออยู่ได้ แต่แอบกลัวๆ ว่าจะเปงไงต่อ
ซวยชมัดเลยอ่ะ ไอ้เราก้อกินยาเพื่อให้มาทำงานได้แท้ๆ
เพราะถ้าไม่ได้นอน จะทำงานไหวได้ไง กลายเป็นความผิดซะงั้น 2月17日 ตึ่ง ตึ่ง มีเรื่องแล้ว555 แค่อยากจะบอกว่า มีเรื่องจะเขียนแล้ว
เอ๊ะ ยังไงมะกี๊ยังบอกไม่รู้เขียนไร หลายใจนะเนี่ย
พอดีรื้อกระเป๋าที่เพิ่งกลับมาจาก กทม
เที่ยวนี้กลับไป 7 วันได้ มีภารกิจต้องทำ
คือไปซื้อผ้า กะไปดูเดี่ยวไมโครโฟน
สรุปความแต๋เลยพาไปสำเพ็ง ละก้อไปเดินเล่นจตุจักรด้วย
ไปจตุจักรก่อน เดินเจอกระดุม และ อื่นๆ น่ารักดี ซื้อมากะไว้แต่งตุ๊กตา
อันนี้ผ้าบ้าบอที่ขนซื้อมา ทั้งๆที่ยังทำไรไม่เป็น 555 มีทั้งซื้อที่สำเพ็ง สั่งในเวบ ซื้อที่ wtc ละกอล์ฟซื้อมาฝากจากยุ่น ของที่ไม่รู้จะเอามาทำไร ได้มาจากสำเพ็ง โหะๆๆ ปืนกาวนี่ ใช้ไม่เป็นอย่างแรง
กระดุมอีกแล้วโดนแต๋ว่า ก้อสีมันน่ารักนี่
สองอันซ้าย เป็นผ้าขนสั้น จะเอาไว้เย็บหมี ถัดมาเป็นผ้าดิบกะไว้ซับกระเป๋า สรุปที่ขนซื้อมา ไม่ได้มีโปรเจ็คไรเลย เปลืองเงินมากมาย โหะๆๆๆๆ T^T  อันนี้น้องหมี ผลงานจาก น้องลูกฟูกลายจุดคับ ว่างๆช่วงนี้ขี้เกียจเขียน (นานแล้วเนอะ)
ลงรูปให้ดูไปเรื่อยเปื่อย มีคนดูป่าวก้อไม่รู้ โหะๆๆ
วันก่อนไปดู เดี่ยวไมโครโฟนมา น่ารักดี
ขำบ้างไม่ขำบ้าง แล้วแต่ความชอบ และความโดน
แต่ที่รู้มาอย่างคือ ปีนี้โน้ตอายุ สี่สิบ
ดูยังไงก้อไม่เห็นน่าถึงเลย หรอเพราะว่าเค้าอารมดี
น่าคิดๆ อิๆ
มะมีไรละ ว่าง คิดถึงคนอ่าน (ที่ไม่รู้มีป่าว)
ถ้ามีเรื่องอยากเล่า จะกลับมาเม้าให้ฟังฮับ 1月16日 ซุปกิมจิเผ็ดๆช่วงนี้ชอบกินอาหารเกาหลีมากมาย ไม่รู้เริ่มชอบตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนนี้จะตามหาร้านที่มี budae jikae (ซุปมาม่า กิมจิ)
มันไม่ได้มีทุกร้าน คราวที่แล้วเจอที่korean plaza ตรงสุขุมวิท
อร่อยดี แต่พอดี kawaii เล่มใหม่ เค้าลงร้านเกาหลีที่สุขุมวิท59
เห็นมีรูปน้องมาม่าของเราเลยชวนแต๋ไปกินกัน
ไปกินมาเมื่อวาน ร้านหาไม่ยากเลี้ยวเข้าซอย 59 ไปเจอเลย อยู่ขวามือ
ชื่อ ยู เร กวาง เครื่องเคียงที่นี่อร่อยมากๆอ่ะ ชอบๆ
สั่งซุปมาม่ากิมจิ กะหมูสามชั้นผัดซอสเกาหลีมากิน
ซุปเผ็ดได้ใจมากก เข้มข้นสุดๆ แต่หมูผัดซอส อร่อยกว่า
ถือว่าเป็นเกาหลีอีกร้านที่ผ่าน แล้วจะกลับมากินอีก
เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาอวดๆ
ถ้ามีบัตร ktc ได้ลด 20% ถ้ามีบัตร ais จ่ายสดลด 15%เครดิตลด 10%
ถ้าใครชอบกินอาหารเกาหลี ก้อลองไปกินกันดูนะ ^-^
เออ ได้ไปกินขนมร้าน after you ที่อยู่ตรง j avenue ด้วย
เห็นใน forward mail น่ากินมากมายอ่า
บรรยากาศร้านโอเค แต่พอเค้ายกมาเสิร์ฟเราจะอึ้งๆ
อันมันเล็กจิ๊กเดียวเอง เทียบกะราคา 135บาท เราว่าไม่คุ้ม
แล้วมันก้อไม่ได้อร่อยมากมาย เท่าที่คิดด้วยอ่า
เป็นอันว่า ร้านนี้ไม่ผ่าน สู้ไปกินเค้ก มูส & เมอแรง ยังจะคุ้มกว่า
เหมือนช่วงนี้ว่างมากเนอะ หยุดนานไม่มีไรทำ เลยหานู่นนี่กินไปเรื่อย อิๆ
เด๋วน้ำหนักต้องขึ้นแน่ๆเลยชั้น 12月14日 my first tunisอย่างที่บอกว่า คนขู่เราเยอะมาก ว่าไฟลท์ตูนิสโหดร้ายหนักหนา
ที่เราทำมา ก้อไม่แย่มากนะ แต่ที่เราอึ้งๆก้อคือ คนไทยเยอะ
เค้าจะไปลง tripoli (ลิเบีย)กัน เราก้อถามพี่ๆเค้าว่าไปทำอะไร
เค้าว่าไปทำถนน เค้ามารับไปสามร้อยคน 0_o 300 เชียวหรอ
น่าสงสาร พี่เค้าว่าสัญญาปีต่อปี ถามว่าคุ้มหรอคะพี่ เค้าว่า
มันก้อดีนะ เราก้อได้แต่หวัง ว่าสิ่งที่เค้าจะได้รับ มันจะคุ้มจริง
ไม่อยากให้เป็นเหมือนแรงงานที่ดูไบ ที่พอมาเข้าจริงๆแล้ว
กลับได้เงินเดือนแค่ครึ่งเดียวของที่สัญญาไว้ แล้วก้ออยู่กันไม่ได้
เราก้อได้แค่บอกพี่เค้าว่า ขอให้โชคดีนะคะ แล้วเค้าก้อยิ้มให้เรา
ที่ตูนิซ จะมีเมืองนึง ชื่อsidi bur said ที่ทุกอย่างเป็นสีฟ้าขาว สวยดี
บ้านแถวนั้นสีขาวทุกหลัง แล้วหน้าต่าง ประตู เสา เป็นสีฟ้าทั้งหมด
ถามคนขับแท๊กซี่ว่าทำไมต้องฟ้า แกบอก ยุงจะได้ไม่เข้า ยุงไม่ชอบสีฟ้า
5555 เราว่ามันแหม่งๆนา เหตุผลประหลาดพิกล อิๆ ชีวิตคนเรามีขึ้นก็ต้องมีลง ขึ้นแล้วก้อลง ขึ้นแล้วก้อลงตั้งแต่เมื่อเดือนตุลาคม ทำไฟลท์ กทม-ซิดนี่ เจอเพอร์เซอร์โรคจิต
เค้าทำเหมือนเค้าเกลียดคนไทยไงพิกล แล้วดันมีไทย 5คน ใน eco
โหะๆๆ จะรอดหรอคะ โดนจิกกัดๆๆๆ ตลอดเวลา แต่เอาเถอะ
เราจะไม่ลงในรายละเอียด เค้าเป็นคน NZ ชื่อ kirsty st.george
เราเรียกกัน the curse (นังต้องคำสาป) เค้ามีเบื้องหลังนะ
มีพี่คนไทยเล่าว่า เค้าอ่ะ เคยจะแต่งงานกะแฟนเค้า
วันก่อนหน้างาน เมียตัวจริงก้อโผล่ออกมา ผู้ชายคนนั้นแต่งงานแล้ว
และแต่งมานานมากแล้วด้วย เค้าโดนหลอกมาตลอด เฮิร์ทมาก
งานแต่งเค้าเลยยกเลิก แล้วเค้าก้อกลายเป็นผีเข้างี้มาตลอด
ใจนึงก้อสงสาร แต่อีกใจก้อนะ แล้วทำไมต้องมาลงกับคนอื่นด้วย เฮ้อ
หลังจากไฟลท์นั้น เรากะเพื่อนคนไทย แอบรู้สึกว่า ดวงเราตก..
จิงๆนะ คือเจอหัวหน้าที่ไม่ดีทุกไฟลท์เลย ไม่ pur ก้อ sfs งง
ไฟลท์แรกของ พ.ย. เป็นไฟลท์ kharachi แค่2 ชั่วโมงครึ่ง
ยังจะมีเรื่อง เราทำประตูสอง อยู่ๆsfsก้อสั่งให้เก็บขยะ
ตั้งแต่ประตูสองลงไปประตูห้า เราก้อแบบ ไรวะ ทำไมเราอ่ะ
พอลงไปเราก้อถามว่าทำไมต้องให้เราเก็บขยะ
มันบอก ทำไมมีปัญหาหรอไง จะหาเรื่องใช่มั๊ย อ้าวอีดำนี่ ไรวะ
มันบอก เทออ่ะทำงานสบายจะตาย อยู่แต่ข้างหน้า ไม่โผล่หัวมาเลย
อ้าว แล้วที่กูโทรไปถามว่าให้ลงไปช่วยมั๊ย เมิงบอกไม่ต้อง
เซ็งมาก ไฟลท์สั้นแค่นี้ทำไมต้องหาเรื่องกัน ไม่เข้าใจจริงๆ
วันถัดมาทำไฟลท์เดิม อยู่ตำแหน่งเดิม หัวหน้าดีขึ้น แต่เราเอง
เป็นไรไม่รู้เหมือนทำงานช้า ทั้งที่พยายามแล้ว แต่เอ๋อ
ประตูซ้ายสอง ทำงานเร็วมาก ทั้งที่ซีเนียร์น้อยกว่าเรา
เค้าก้อจิกกัด ว่าเทอ ทำไมช้าเงี้ย เร็วๆหน่อยสิ เราก้อ อ่า กูผิด
ก้อฝั่งเมิง ชิว ฝั่งกรูผู้โดยแม่งปัญหาเยอะมาก อาหารสั่งก้อไม่ได้
นู่นนี่ๆๆๆ แล้วถ้าไม่แก้ปัญหาตอนนั้นจะแก้ตอนไหน ก้อช้าสิ เฮ้อ
หลังไฟลท์นี้ก้อกลับบ้านเลย ไปสอบสัมพาดบินไทย แล้วก้อตก
จิตดีชั้นก้อตกไปกะผลสอบ แล้วก้อกลับดูไบ ยังดีว่าไฟลท์ถัดไปเป็นกทม
เลยประทังชีวิตให้ไปทำงานได้ ถึงจะไม่อยากทำเอามากๆ
ไฟลท์กทมอันนั้น หัวหน้าทุกคนดูเป็นคนดี แต่ sfs คนนึงเป็นโมรอคโค
เค้ามีวิธีพูดที่ทำร้ายจิตใจเราได้ตลอดอ่ะ เข้าใจว่าเค้าอยู่มานานมาก มากจิงๆ
อยู่มานากว่า เพอร์เซอร์อีกอ่ะ เค้าทำงานแบบเซ็ง พูดจาเชือดเฉือนเป็นระยะ
เราก้อแบบ เฮ้อ ชีวิต ดีว่าลูกเรือที่เหลือน่ารัก แล้วมีคนไทยอีกสอง อุ่นใจ
แล้วไฟลท์ถัดมาก้อเป็นหายนะของชีวิตชั้น เป็นไฟลท์โรมที่เหนื่อยมาก
คือบินระห่ำ แล้วได้ค้างโรมแค่ 19 ชั่วโมง แล้วก้อระห่ำกลับอีก
ขาไปชิวๆเพราะพี่คนไทยเป็นsfs แต่ขากลับเท่านั้นหล่ะ ฟิลิปินส์ (ผิน)มาแทน
เรื่องก้อเกิดขึ้น ไฟลท์นี้เครื่องค่อนข้างสั่น สัญญาณรัดเข็มขัดจะขึ้นตลอด
ผู้โดยเลยไม่ได้ดื่มชา กาแฟ พอเราเดินผ่าน ก้อจะขอๆๆๆ ก้อให้ไม่ได้นี่
ทีนี้เราก้อเข็นรถขยะไปข้างหลัง มีคนนึงขอเราก้อพูดเหมือนเดิม
คือ "seatbelt sign on, we cannot serve u any hot drinks"
แล้วเราก้อเข็นรถไป อะไรดลใจมันไม่รู้ มันก้อวิ่งงตามมาในครัว
พูดอารบิคกะลูกเรืออีกคน พูดๆๆ แล้วมองชื่อเรา แล้วพูดออกมา
ผินก้อหูผึ่งสิ อะไรๆ ลูกเรือก้อเล่ากั๊กๆประมาณว่า ผู้โดยไม่ชอบ
วิธีที่เราพูดๆ แล้วเดินมา แต่ไม่ได้จะเอาเรื่องอะไร แค่อยากบอก เอ๋า..
หัวหน้าบอก งั้นจะต้องเขียนรายงาน เราก้ออ่ะ แล้วแต่ใจ
มีลุงอิตาลีอีกคน ขออยู่นั่นกาแฟ ห้ารอบได้ เราก้อพูดซ้ำๆๆเหมือนเดิม
แต่เราไม่ได้จิตหลุดเลยนะสาบาน เราพูดกะเค้าดีๆตลอด
พอสัญญาณดับ เราให้ลูกเรือไปถามเค้าว่ากาแฟใส่นมน้ำตาลมั๊ย
ลูกเรือบอกว่า no, just black อ่ะ ก้อเทใส่ถ้วยไปวางให้
เท่านั้นหล่ะ ผีตัวเดิมดลใจลุง แกวิ่งปึงๆๆ เข้ามาในครัว แล้วตะคอกเรา
WHERE'S SUGAR WHERE'S SPOON อ้าว ก้อลุงบอก just black
ขนาดเจ๊ uk ที่ยืนอยู่ด้วยกันยังอึ้ง บอก how rude? ชั้นก้อมนุษย์หว่ะ
ชั้นโกรธ ก้อหยิบซองน้ำตาลช้อนไปให้ ชั้นแค่วางให้ลุงแล้วเดินออกมา
ชั้นทำดีที่สุดแล้วที่ไม่พูดไรเลย แต่ชั้นก้อยิ้มไม่ออก
sfsผิน คงมีองค์ เค้าเดินมาได้จังหวะ ลุงก้อใส่เลย ฟ้องๆๆๆ
ผินเข้ามาหาชั้น บอกว่า this is the 2nd complain i can't take in anymore
and i need to report on you. ชั้นก้ออึ้งพูดคำเดียว why me?
คือเมิงฟังความกูบ้างรึยัง เมิงให้กูขอโทษผู้โดยมั๊ย เมิงลำเอียงนี่
ฟังความข้างเดียวแล้วมาเอาเรื่องเรา เราก้อไม่ยอมนะ
เราไปขอโทษผู้โดยเองทั้งสองคน เค้าก้อแฮปปี้กันดี ไม่มีปัญหา
เราไปคุยกะอารบิคว่าเค้าไม่ชอบเราตรงไหน เค้าบอกว่า เราเสียงดัง
เราก้ออธิบายว่า ที่เสียงดังเพราะคนถามเรื่อยๆ ถ้าเราพูดแบบนี้
อีกสองสามแถวถัดไปก้อได้ยินด้วย เราก้อไม่ต้องพูดซ้ำๆ จิงมั๊ย
เค้าก้อเห็นด้วย อ่ะ ทุกฝ่ายมีความสุข แต่ไม่ ไม่ใช่ผินของเราแน่
ผินก้อยังยันกระต่ายขาเดียวว่าชั้นชั่วร้ายหยาบคาย และจะต้องถูกรายงาน
ชั้นเส้า และจิตตกมากขึ้น อยากออกให้มันรู้กันไป ทำไมถึงเจอแต่คนแย่ๆ
กลับจากไฟลท์นั้น เราอยู่บ้านคนเดียวสามวัน เรานั่งร้องไห้ทุกวัน
ร้องจนแต๋ปลอบไม่ถูก ร้องจนเค้าไม่อยากปลอบแล้ว เราไม่อยากอยู่
เราอยากกลับบ้าน เรานั่งแลกตารางเหมือนบ้า โทรหาทุกคนที่เราขอไฟลท์
ไม่มีใครให้เรา เราเสนอให้เงินหมื่นนึง ก้อไม่มีใครให้เรา เส้ามากๆ
หรือนี่จะเป็นคำสาปของ the curse 555
แต่เดือนนี้ เหมือนชีวิตจะดีขึ้นไฟลท์หลังโรมเราไปโจฮันเนสเบิร์ก ไฟลท์โอเค
เราพยายามยิ้ม ยิ้ม และยิ้ม เราไม่มีปัญหากับใครเลย ลูกค้าดีมาก
ในขณะที่ลูกเรืออีกคนโดนผู้โดยด่าจนร้องไห้ ส่วนอีกคนก้อทะเลาะกะผู้โดย3คน
เราได้แต่คิด โชคดีที่เรายิ้ม เราพูดกันเสมอว่าต้องยิ้ม
just smile, and u'll getaway from it. even with a fake smile
เมื่อวานเรากลับมาจากตูนีเซีย ทุกคนขู่ไว้เยอะมาก ว่าไฟลท์นี้โหด
แต่เรากลับว่าเฉยๆนะ ผู้โดยถือว่าดี แต่ลูกเรือซะอีก ที่ขี้เกียจและเอาเปรียบเรา
แต่อย่างน้อยเราก้อรู้สึกว่า ชีวิตเราดีขึ้นนิดนึง เรายิ้มได้ แล้วไม่ร้องไห้เหมือนต้นเดือน
ชีวิตคนเรามีขึ้นก้อต้องมีลง ทำใจซะ... นะ
p.s. ผินเขียนรายงานเราจิง แต่เรา rejectไป แล้วบอกadvisor เราว่า
ถ้าเกิดเราเป็นคน หยาบคายชั่วร้ายแบบนั้นจริง เราคงไม่สามารถอยู่มาได้
สองปีกว่าหรอก เราคงโดนรายงานมากมาย แต่นี่เราประวัติดีมาตลอด
เค้าเห็นด้วย แล้วไม่ติดใจอะไร เฮ้อ...
ขอให้ปีหน้า เรามีแต่โชคดีๆ เจอแต่เพื่อนร่วมงานดีๆ สาธุ 12月3日 โคมลอย ลอยโคม วันนั้นที่ปาย ซื้อโคมมา1อัน เราไม่เคยลอยเลยตื่นเต้นๆ
สี่คนโคมอันเดียว ไม่ค่อยจะงกเลยแฮะ 555
เพิ่งรู้ว่ามันจุดยากจุดเย็น ไอ้ก้อนเทียนตรงกลางโคมเนี่ย
ต้องใช้ความสามัคคีสุดๆกว่าจะจุดติด
พอโคมลอยไปก้อดีใจๆ ลืมถ่ายรูป เลยเหลือแค่จุดเล็กๆแค่นั้นเอง T^T 11月24日 สอบผ่านเป็นเรื่องตลก สอบตกเป็นเรื่องธรรมชาติรู้ผลการบินไทยนานแล้วหล่ะ จริงๆรู้ตั้งแต่วันที่ 14 เฮ้อ
ไม่ผ่านอีกแล้วอ่ะ ตกไฟนอลเหมือนเดิม เส้าใจ
วันนั้นตอนอยู่ที่สนามบินเชียงใหม่ ออฟ โทรมาบอกว่าผลออกแล้ว
เราก้ออ้าวหรอ แล้วดูให้ชั้นป่าว มันบอกป่าว เออ ขอบใจนะเพือน
555 มันบอกว่า แค่มีเพื่อนมันโทรมาเซ็งๆว่าตก มันเลยรู้ว่าออก
อ่อ แล้วไป ก้อเลยขึ้นไปหาร้านเนตที่ชั้นสองนั่งหา
ช่วยกันดูกะแต๋ สองรอบสามรอบ เออ.. ไม่มีเหมือนเดิม เส้า
รอลุ้นสำรองละกันเนอะ (ถ้ามี)
มะเอาแล้วคับเกาเหลา ขอเส้นใหญ่ชามนึง |
|
||||
|
|
